تبلیغات
احکام - چرا رسول خدا(ص) براى رسالتش مزد طلب كرد؟
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : سارا جشانزاده
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
احکام
چهارشنبه 14 بهمن 1394 :: نویسنده : سارا جشانزاده       

پرسش:
در آیه 23 سوره شورى مى خوانیم: (قُل لا اَسئَلُكُم عَلَیهِ اَجرًا اِلاَّ المَوَدَّةَ فِى القُربى؛ بگو من هیچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى كنم جز دوست داشتن نزدیكانم.) با آن كه هیچ یك از پیامبران براى رسالت خود اجرى از مردم نخواستند، چرا رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) براى رسالتش مزد طلب كرد و دوستى نزدیكانش را به عنوان مزد رسالت، درخواست نمود؟
پاسخ:
با سلام و عرض ادب و احترام
 با تأمّل در نكات ذیل، پاسخ این سؤال روشن خواهد شد:
1. پیامبران خدا هرگز براى رسالت شان از مردم مزدى نمى خواستند؛ بلكه اجر و پاداش خود را تنها از پروردگار بزرگ طلب مى كردند، چنان كه در بسیارى از آیات قرآن به این مطلب تصریح شده است، مانند آیه 109/شعراء، 47/سبأ، 86/ص و ... .
2. در مورد رسالت پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) نیز گرچه لفظ «اجر» به كار برده شده و «مودّت ذى القربى» (دوستى نزدیكان) مزد رسالت قرار گرفته است؛ ولى این مودّت، اجر و مزد رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم)شمرده نمى شود؛ زیرا «دوستى نزدیكان پیامبر» در حقیقت به مسأله قبول ولایت و رهبرى اهل بیت(علیهم السلام) باز مى گردد كه تداوم خط رهبرى پیامبر و ادامه راه ولایت الهى است. قبول این رهبرى و ولایت، همانند پذیرش نبوّت، باعث سعادت انسان هاست و نتیجه اش به خود آن ها بر مى گردد؛ چنان كه در آیه 47 سبأ مى خوانیم: (قُل ما سَاَلتُكُم مِن اَجر فَهُوَ لَكُم؛ بگو: هر اجر و پاداشى از شما خواسته ام براى خود شماست.)[1]
در حقیقت، رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) نیز مانند دیگر پیامبران مزدى از مردم درخواست نكرده و اجر خود را تنها از خدا طلبیده است.[2]
3. منظور از مودّتى كه اجر رسالت قرار داده شده، دوست داشتن اهل بیت(علیهم السلام)توأم با قبول رهبرى و الگو قرار دادن آنان و پذیرش پیشوایى آن ها در مسائل دینى است. شاهد این ادّعا، آیه 57 سوره فرقان است كه كسانى اجر رسالت را داده اند كه به راه خدا مى روند؛ (قُل ما اَسئَلُكُم عَلَیهِ مِن اَجر اِلاّ مَن شاءَ اَن یَتَّخِذَ اِلى رَبِّهِ سَبیلا؛ بگو: من در برابر آن (ابلاغ آیین خدا) هیچ گونه پاداشى از شما نمى طلبم، مگر كسى كه بخواهد راهى به سوى پروردگارش برگزیند.)
4. اگر مقصود از «دوستى نزدیكان» در آیه 23 سوره شورى نیكى به همه نزدیكان و بستگان بود، در این صورت پیامبر از مردم مزد طلب كرده بود؛ امّا چون بر اساس روایات اسلامى، مقصود از «نزدیكان» در این آیه تنها حضرت على(علیه السلام) و حضرت فاطمه(علیها السلام) و امام حسن(علیه السلام) و امام حسین(علیه السلام) است،[3] پس هرگز شامل دیگر خویشاوندانى كه شایستگى رهبرى ندارند نمى گردد تا بگوییم پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم)براى خود مزدى خواسته است.[4]
در واقع پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) چنین فرموده است: اى مردم! رسالت و پیامبرى من بدون پذیرش امامت كامل نمى شود، اگر مى خواهید مزد مرا بدهید، با پذیرش امامت كارى كنید كه رسالت من به ثمر بنشیند. این جا پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) چیزى از مردم براى خود نخواسته است؛ بلكه مى خواهد بفرماید مزد دادن واقعى و تقدیر حقیقى از زحمات او، آن است كه در راه تكمیل اهداف رسالت او گام بردارند.

[1]. ر.ك: الفرقان فى تفسیر القرآن، محمد الصادقى، ج 25، ص 174 ـ 185، انتشارات فرهنگ اسلامى ؛ تفسیر نمونه، آیة الله مكارم شیرازى و دیگران، ج 20، ص 410 ـ 415، دارالكتب الاسلامیه.
[2]. تفسیر المیزان، علاّمه طباطبایى، ج 18، ص 47، دارالكتب الاسلامیه.
[3]. تفسیر نمونه، آیة الله مكارم شیرازى و دیگران، ج 20، ص 410 ـ 415.
[4]. مرحوم علاّمه طباطبایى درباره روایاتى كه مقصود از «ذى القربى» را ائمه اطهار(علیهم السلام) دانسته اند مى گوید: «در این باره روایات شیعه از اهل بیت(علیهم السلام)بسیار فراوان است.» (تفسیر المیزان، ج 18، ص 51، انتشارات اسلامى).





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر